çay servisi

Hiç, bir rüyadan uyandığınızda o rüyayı gerçekten yaşamak için her şeyinizi feda etmeye hazır olduğunuzu hissettiğiniz oldu mu?

“Işığı gördüm.

Başım o kadar çok dönmese belki gözlerim kamaşmazdı.

Gözlerim kamaşmasa ellerimle uçak yapabilirdim.

Oradan ayrılabilirdim.

Dağ dağa kavuşmazdı,

ben ona kavuşabilirdim.

Sadece 200 bin kilometre vardı aramızda,

bir de eski gezegen.

Sıfır kilometreden ışık hızına on saniyede çıkacaktım,

hazırlanmıştım.

Resmini aynaya çizmeden önce ismini uçağın kanadına,

nefesimin buğusuna yazmıştım.

Karşı adada turuncu bir güneş batarken,

ay ışığıyla birlikte en diplerde yüzerken gördüm ışığı.

Yakamozlarla barışmadan,

ağaçlarla atışmadan önce çam iğnelerini dolandım,

rüzgar kanat oldu,

kuş kanadı kalem oldu,

ben onun ismini ılık reçine kokusuna yazdım.

Umutlarımdan bulut oldum, yağmur oldum, yağdım...”